Mijn verhaal


Tof en stoer dat je hier bent! Ik ben Wendy, groeicoach en freedompreneur, maar nog zoveel meer dan dat. I’m a forever child, ga ‘aan’ op buitenspelen, kiteboarden is mijn gedeelde grote liefde en ‘positieve energie’ mijn ‘zuurstof’. Ik zie de wereld als een grote ontdekkingsreis én als kans om dat te doen waar ik gelukkig van word. Waarom ik dit met je deel? Omdat ik er heilig in geloof dat leven op je eigen voorwaarden dé key is naar vrijheid. Iets wat ik mezelf, maar ook jóu gun. Heel eerlijk? Deze vrije mindset had ik niet altijd. I’ve learned the hard way om te komen waar ik nu sta. En wow, wat ben ik dankbaar! Niet alleen voor mijn reis, maar ook dat jij dit leest. Dat betekent dat je klaar bent om de wereld als ‘jouw speeltuin’ te benutten en te kiezen voor geluk. Met die reden presenteer ik: mijn verhaal.

Vuile voeten

  • 1985-1999

Terugblikkend op mijn persoonlijke ‘reis’, zijn er duidelijk momenten die maken dat ik nu zo vrij leef. Dit begint bij mijn jonge ‘ik’, die met haar blote voeten over het gras rent, een potje voetbal speelt of door de bosjes struint. Terwijl de zon onder gaat en het donker wordt, kom ik vol adrenaline thuis, waarna mijn moeder al schrobbend mijn zwarte voeten schoon maakt. Ik weet nog dat dit enorm kietelde - en ik het uit gierde van het lachen. Dat kinderlijke gevoel van vrijheid; het liet me toen, maar ook nú maximaal leven.

De jonge lessen van mijn oudere broer

  • 1999

Voor een ander duidelijk moment ‘reizen we af’ naar de veertienjarige Wendy. Het is zomervakantie en mijn vier jaar oudere broer en ik gaan werken bij een lelieboer. Als klein meisje kijk ik tegen hem op, leert hij mij voetballen en neemt hij mij mee op sleeptouw. Voor mij is het een logische stap om met hem mijn eerste echte baantje op te pakken. En daar gingen we. In het holst van de nacht springen we op de fiets om met gebogen ruggen - in de stromende regen of juist onder de snoeihete zon - lelies te koppen. Ik weet nog goed dat er geen einde aan leek te komen; dat ik er helemaal doorheen zat. Mijn broer daarentegen: die ging als een speer. Hij was altijd als eerste klaar én deed dit werk ook nog eens ‘gewoon’ op zijn knieën. Niet de ‘juiste’ manier? Misschien niet, maar hij is wél altijd als eerste klaar én krijgt extra betaald. Mijn frustratie en onzekerheid nemen het over, want ook al kijk ik tegen hem op, ik durf zijn voorbeeld niet te volgen. ‘Want wat zouden anderen daarvan denken?’ Dat schijt hebben van mijn broer in het verleden, blijkt later ‘brandstof’ voor het heden. Als veertienjarig meisje heb ik namelijk niet door dat ik dat slimmer werken, je eigen manier bepalen en voor jezelf kiezen diep in mijn ‘rugzak’ voor de toekomst verstop…

Het einde én een nieuw begin

  • 2018/2019

Ik voel mijn energie niet meer stromen; ik ben mezelf kwijt. Tranen springen in mijn ogen als ik me realiseer dat ik totaal niet gelukkig ben. En dat terwijl ik in het vliegtuig vanuit Bali zit en nét mijn ‘droomreis’ heb mogen maken. Nee, ik herken mezelf niet meer - en dat doet fucking pijn. Mijn leven staat steeds meer in dienst van de ander en het leiden van het ‘dit is hoe het hoort’-leven. Ik realiseer me dat ik geen eens weet wie ik écht ben; waar ik voor sta; waar ik écht gelukkig van word. Het zoveelste jaar vol twijfels, 2019, maakt dat ik een punt zet achter mijn relatie. Het einde van een tienjarig tijdperk waarin we niet alleen een relatie, maar ook een huis, sociaal leven én werk delen. Hiervoor werkte ik namelijk jarenlang op de automatische piloot in de corporate wereld, maar hier ben ik uitgestapt, om samen met mijn partner te werken. Er sluimert een jaar voorbij voordat het lukt om dit gevoel van twijfels om te buigen naar het nemen van actie. Om écht met mezelf aan de slag te gaan.

Van een verre reis naar een reis diep vanbinnen

  • 2019/2020

Dit is hét moment om het roer om te gooien. Om mezelf terug te vinden, zodat ik eindelijk weer oprecht gelukkig kan zijn. Na verschillende omslagpunten, waaronder mijn relatie die na 10 jaar eindigde, besluit ik zelfstandig te willen gaan reizen; mijn kop op orde te krijgen. Enthousiast boek ik tickets naar Thailand, Australië en de Filippijnen maar - je raadt het al - corona gooit roet in het eten. Noodgedwongen buig ik mijn grote sabbatical plannen om naar een langdurig verblijf bij mijn ouders in Oosterhout. Een periode waarin ik géén huis heb, géén werk, géén plan en géén vriend. Een lockdownperiode waarin ik helemaal op mezelf aangewezen ben, maar ook besluit verschillende brandjes te blussen. Zo zeg ik dat eindeloos Netflixen, die stinkende sigaretten en dat veelvuldige drinken ‘vaarwel’ en pak ik de dingen op waar ik vroeger energie van kreeg - én die ik nu nodig heb. Ik noem: tekenen en lezen, maar ook bewust ‘stilstaan’ en uren in de zon liggen. Alcohol bijvoorbeeld, drukt de afgelopen jaren een behoorlijke stempel op mijn leven. Zo verlies ik in 2018 mijn opa, die tot zijn laatste werkdag - op zijn zeventigste - energiek in het leven stond. Totdat hij niet meer kon werken en langzaam aftakelde. Zo onafhankelijk als dat hij altijd was, zo ongelukkig werd hij. Hij greep steeds vaker naar de drank en werd daardoor steeds warriger. Dit aanzien maakt me bang, want als dit oud worden is, wat staat me dan te wachten? Toch weet ik dit om te zetten naar extra motivatie om juist álles uit het leven te halen - om te kiezen voor dat wat mij gelukkig maakt. En nee: niet pas als ik met pensioen ga, maar nú, dit moment. Ik maak namelijk van dichtbij mee: alcohol maakt meer kapot dan je lief is. Net zoals je leven uit handen geven aan de maatschappij. Dit ga ik anders doen; het leven kan zoveel leuker zijn.

Buitenspelen!

  • April/mei 2020

Vanaf dat moment vind ik in verandering mezelf terug. Doordat ik mijn kinderlijke energie weer de ruimte geef - ga spelen - heb ik de touwtjes terug in handen. Zo pak ik het kitesurfen weer op, waarmee ik kennismaakte tijdens mijn backpackreis in 2019, en vind ik daarin mijn grote liefde. Ook start ik met hardlopen, óndanks de opvatting dat ik ‘te oud ben’ om te sporten. Daar waar ik gedisciplineerd begin aan een 5 km hardloopschema, ontwikkel ik stap-voor-stap een routine die steeds meer ‘eigen’ wordt. Met mijn bioritme als innerlijke kompas vul ik het hardlopen aan met krachttraining, eet ik meer in balans, slaap ik de uren die ik nodig heb en verminder ik mijn schermtijd. Fysiek en mentaal word ik steeds sterker. Zo loop ik binnen dertien weken die 5 km met een mooi, persoonlijk record. Dat dit naar meer smaakt, blijkt later…

Leven én werken op eigen voorwaarden

  • Midden 2020

Terwijl mijn leven langzaam de vorm krijgt die past bij de Wendy die leeft vanuit vrijheid, onafhankelijkheid, avontuur en ruimte, denk ik terug aan mijn veertienjarige ik. Dat speelse meisje dat onbewust de levenslessen van haar broer in haar rugzak stopte. Ik voel heel sterk dat dit óók het moment is om niet langer voor een baas te willen werken, maar te werken op mijn eígen voorwaarden; vanuit het ritme dat bij míj past. Niet veel later, in juni 2020, zet ik mijn eigen bedrijf op. Ik investeer flink in mijn groei en business, om zo op mijn eigen voorwaarden te kunnen leven, maar ook om jóu te kunnen helpen om te leven vanuit je ‘why’. Jouw richting, jouw strategie, jouw bestemming. Een nieuwe periode breekt aan en mijn levensgeluk en ambities groeien. Oh yes, I fucking did it!

Samen sterker! Ga je mee op reis?

  • Vandaag

Wauw, ik heb me nog nooit zo fit gevoeld! Ik doe niet alleen wat ik het allerleukste vind, ook heb ik de liefde van mijn leven gevonden, ben ik gezond én handel ik vanuit mijn authentieke waarden. Buiten blijven spelen dus (= creativiteit stimuleren en vrijheid ervaren) en leven vanuit vrijheid, onafhankelijkheid, avontuur en ruimte. Mijn persoonlijke kernwaarden die mogelijk maken dat ik op persoonlijk én zakelijk blijf groeien en genieten. Ja, het buitenleven heeft mijn hart - en dat geef ik never nooit meer op. Ohja, nog even terugkomend op dat hardlopen: inmiddels heb ik me ook ingeschreven voor de halve marathon in Berlijn én staan er weer verschillende 10 én 15 km runs op het programma. Hoe tof is dat?! Ik weet nu: succes draait niet om status. Succes draait om naar binnen durven keren, (h)erkennen waar je gelukkig van wordt en daarnaar handelen. Niet wachten, maar in de actiemodus. Want écht: jouw leven is jouw canvas. Jij bent de schilder met die kwast in zijn handen. Jij bepaalt wat er op dat canvas komt, in welke mate en met welke kleuren. Ik daag je uit om, samen met mij, jouw stip op die horizon te vinden. Alles zodat jij niet leeft om te werken, maar werkt om te leven. Ja, je moet het zelf doen, maar je hoeft het niet alleen te doen. Ga je mee op reis naar geluk? Ik zeg: stap in! 😃

12x Wendy

Buitenspelen = leven: van kiten tot mountainbiken

Open minded, maar wel nuchter

Ambitieus; eeuwig ontdekken en groeien

Ratelaar: ‘verhaal zonder einde’ is my middle name

Woont samen met vriend en kat…

…die uitgelaten wordt in het bos

Hell no: 9-17 werkdagen, sleur & rat race

Hell yes: ruimte, avontuur & in het diepe springen

Een flinke scheut zelfspot

Guilty pleasures: softijs met discodip & frikadel speciaal

‘Better an oops than a what if’

Hoogtevrees, maar wel gaan skydiven