Mijn 4 grootste ‘fuck-ups’ als ondernemer in de afgelopen 3,5 jaar

Mijn reis in de ondernemerswereld begon 3,5 jaar geleden, eind juni 2020, te midden van de COVID-periode. Met de nodige ervaring in het ondersteunen bij de groei van het bedrijf van mijn toenmalige vriend en een achtergrond in de corporate wereld, dacht ik dat ik goed voorbereid was op het ondernemerschap. Dat bleek toch niet helemaal waar. Al snel merkte ik dat ondernemen in een andere branche zijn eigen dynamiek en uitdagingen met zich meebrengt met een aantal ‘f*ck ups’ als gevolg. 

#1 Tijd nemen om weloverwogen keuzes te maken

In de eerste maanden van mijn ondernemersreis deed ik een grote investering van €10.000 in een marketing- en ondersteuningstraject. Ik vond het super spannend om zo’n groot bedrag te investeren, maar ik verwachtte groots resultaat. Helaas bleek het traject niet te brengen wat ik had verwacht of wat mij was beloofd.

Deze ‘f*ck up’, zoals ik het toen voelde, leerde me het belang van grondig onderzoek. Is dat wat er als resultaat wordt geschetst wel zo realistisch? Ik had achteraf niet zo snel ‘ja’ moeten zeggen tegen dit aanbod en de tijd moeten nemen om het goed uit te zoeken.

Achteraf gezien schat ik de waarde van dit traject op maximaal €6.000. Het was dus niet helemaal een verloren investering, maar wel een teleurstellende ervaring. Ik ben voorzichtiger en terughoudender geworden als het gaat om het doen van investeringen.

Ik blijf wel investeren en risico’s nemen. In het diepe springen hoort erbij. Maar ik check wel eerst goed om zeker te weten dat ik niet in ondiep water duik.

#2 Laat je niet leiden door het omzetperspectief

Mijn tweede ‘fout’ was in 2021, met mijn vierde of vijfde klant. Ik heb veel tijd geïnvesteerd in de kennismakings- en opstartfase. Dat hoort er vaak bij en dat wordt later in de samenwerking weer recht getrokken.

Wel kreeg ik in de beginfase al twijfels. Er kwamen vragen over de betalingsafspraken. Op verzoek hadden we afgesproken dat er in maandelijkse termijnen (vooraf) betaald zou worden. Daar kwam de vraag bij of de eerste maandtermijn in 2 delen betaald mocht worden.

Hier begon het gezeik en ontstonden betalingsproblemen. Ik had al geleerd om vooraf te laten betalen, maar daarmee kon ik in dit geval het gedoe toch niet voorblijven. Deel 1 van de eerste maandtermijn werd betaald, maar de betaling van het 2de deel bleef uit.

Ik ging op mijn strepen staan. De volgende sessie deden we pas wanneer de volledige eerst maandtermijn was betaald. Maar helaas, van een kale kip kan je niet plukken. Ik heb een jurist ingeschakeld en via een incasso heb ik toch nog betaald gekregen voor het werk dat ik had gedaan. Dit geintje kostte me uiteindelijk €2.000 en een hoop energie.

De les die ik hieruit haal, gaat verder dan alleen de financiën. Betalings- en leveringsvoorwaarden zijn er niet voor niets. Daar zijn beide partijen aan gebonden. Bij mij bleken er in de opgestelde voorwaarden nog wel wat gaten in te zitten. Ik heb ze gelijk door een jurist opnieuw laten opstellen zodat ze waterdicht zijn. En met dat in handen is het helemaal oké om op je strepen te gaan staan.

#3 Vermijd partnerships met partner-shit

In 2022 ging ik een samenwerking aan met een andere coach. Het doel was om samen een ondernemer te coachen. Hier stond een flinke omzet tegenover. Om mogelijke problemen te voorkomen, liet ik een contract opstellen waarin duidelijk de afspraken en verwachtingen werden vastgelegd.

Om het voor de klant niet onnodig ingewikkeld te maken, zou mijn ‘partner’ de klant factureren en zouden wij het onderling factureren. Iets wat ik achteraf nooit meer zo zou regelen. (Spoiler alert: de samenwerking is niet goed afgelopen.)

In mijn omgeving kreeg ik negatieve geluiden te horen over mijn ‘partner’ waar ik geen goed gevoel bij had. Toen vervolgens de klant te kennen had gegeven dat zij niet blij was met wat er vanuit mijn ‘partner’ werd geleverd, besloot ik dat ik hier niet mee verder wilde.

Mijn naam zat verbonden aan dit coaching traject en ik was ook nog eens niet in staat de kwaliteit te leveren die ik wilde, omdat ik van de andere coach niet de input kreeg die ik hiervoor nodig had.

Ik heb per direct de stekker uit het partnership getrokken. Wel heb ik de klant aangeboden om in een andere vorm samen verder te gaan, maar dan wel op een manier dat ik die klant de kwaliteit en het resultaat kon leveren die ze verdiende.

Mijn keuze viel uiteraard niet in goede aarde bij mijn ‘partner’. Echter, moesten we samen nog wel het een en ander afhandelen en hij moest mij nog betalen. Ik heb er bewust voor gekozen om hier niet meer uit te willen halen dan enkel en alleen betaald te krijgen voor de sessies die ik heb gedaan. Het was vast mogelijk geweest om er meer uit te halen, maar dat zou me nog een hoop energie kosten. Ik had geen zin in meer gezeik en daarbij is geld niet mijn drijfveer.

Deze ervaring versterkte voor mij het belang van autonomie, vooral bij samenwerkingen. Ik denk voortaan wel 3x na voordat ik een samenwerking aanga. En wanneer ik dat doe, zorg ik dat het beter is geregeld zodat ik minder afhankelijk ben van de ander.

#4 Blijf dicht bij jezelf en laat je niet leiden door wat anderen doen

Mijn vierde ‘f*ck up’ kwam eind zomer vorig jaar. Ik had het geniale idee om een online academy te starten voor startende ondernemers. Hoewel ik me voornamelijk richtte op het ondersteunen van MKB-ondernemers, wilde ik ook starters helpen. Ik zag anderen online academies opzetten en dacht dat dit voor mij ook een goed idee was.

Ik had al geïnvesteerd in software en was ook gestart met het inrichten van de online academy. Ondertussen was ik ook al begonnen met de lancering van deze nieuwe dienst. Maar in de tweede lanceringsweek merkte ik al dat ik het niet helemaal lekker voelde.

Ik pitchte de academy bij mijn netwerkclub en voerde ook al gesprekken met de eerste geïnteresseerden. De reacties waren positief. Maar mijn gevoel, het innerlijke vuur, ontbrak. Natuurlijk, het was spannend en er was geen zekerheid dat dit een succes zou worden. Maar dat was niet de oorsprong van het gevoel (of juist het ontbreken ervan)..

Toen ik bij mezelf ging doorvoelen wat het dan wel was, ontdekte ik dat dit, zoals ik dat nu wilde gaan doen, simpelweg niet bij mij paste. Het voelde niet authentiek, het voelde niet als mij. Het idee ontstond doordat ik veel andere ondernemers in mijn omgeving dit zag doen. Daarbij was het ook voor een stuk ook omzet gedreven. Maar dat past helemaal niet bij mijn drijfveren. In plaats van door te zetten, koos ik ervoor om de stekker eruit te trekken.

Deze beslissing, hoewel op het moment zelf moeilijk, resulteerde in positieve reacties. Het bevestigde wederom het belang van authenticiteit en het volgen van mijn eigen weg. Het was een waardevolle herinnering dat ik me niet moet laten beïnvloeden door wat anderen doen. Deze ervaring hielp me om dicht bij mijn kernwaarden te blijven en me te concentreren op wat echt bij me past.

Hoewel deze ‘f*ck ups’ op het moment zelf als mislukkingen voelden, beschouw ik ze nu als waardevolle leermomenten. Ze hebben me gevormd als ondernemer en bijgedragen aan mijn groei en ontwikkeling. Mijn reis in ondernemen is er een van vallen en opstaan, maar juist die momenten van ‘vallen’ hebben me geleerd hoe ik sterker kan opstaan. Het belangrijkste is om eerlijk te blijven tegenover mezelf, te leren van mijn fouten en met hernieuwde kracht verder te gaan op mijn ondernemerspad.

Laten we verder sparren over dit onderwerp.